σημειώσεις στη Χαρτοπετσέτα X

Ένας δυστυχισμένος αλκοολικός. Αυτό νιώθω καθώς πιέζονται τα πλήκτρα στο κινητό μου. Πώς έφτασα πάλι σε τέτοια κατάσταση και τι με σπρώχνει πάλι στο να γράψω. Θα μπλέξω αυτή τη φορά το αλκοόλ αλλά και την αντικοινωνικότητα μου. Γιατί ο Θεός δε με έφτιαξε σαν τα άλλα παιδάκια, να θέλω να γίνω μέλος μιας παρέας που αν και συναντήθηκε για ένα βράδυ, όλοι παλεύουν για να περάσουν καλά. Γιατί να μη μπορώ να ακούω ασημαντότητες από γκόμενες που ούτε το όνομα τους δεν ξέρω και να γελάω συγκαταβατικά ενώ στο μυαλό μου τρέχουν τα χειρότερα.

Λυπάμαι που δίνω αξία μόνο σε μετρημένα πράγματα στη ζωή. Και π.χ, μια άγνωστη παρέα δεν είναι ένα από αυτά. Όμως τα μετράω λάθος. Αλλά τι να κάνω που όταν πίνω αναπνέω αληθινά. Μ'αρέσει άπειρα το ποτό ρε πούστη. Θα μπορούσες να το πεις και αγάπη. Όπως και τα αράγματα μέχρι το πρωί.

Α ρε χαζό, θα τα άφηνα όλα. Θα κοιμόμουνα από τις 11 χωρίς γουλιά. Αρκεί να ήσουν κάπου στο κάδρο. Άλλωστε, οι ωραιότερες μέρες της ζωής μου δεν είχαν ποτό, αλλά εσένα.

                                          
                                              (από τις σημειώσεις στη Χαρτοπετσέτα)