Κλαίω αυτή τη στιγμή τιγκα στα ανάμεικτα συναισθήματα. Γενέθλια σου λέει
ο άλλος και τέτοια. Για να μην πολυλογώ υπάρχουν δύο σκηνικά μέσα μου.
Το πρώτο είναι οι πράξεις και τα τηλεφωνήματα που έγιναν. Να βλέπεις από τόσο κόσμο ότι μετράς. Για κάποιο λόγο ανεξήγητο. Χωρίς να το αξίζω, δεδομένα. Άνθρωποι που από την καρδιά τους σήκωσαν ένα τηλέφωνο ή κάναν και κάτι μεγαλύτερο. Τεράστια χαρά.
Και από την άλλη τα τηλεφωνήματα που δε γίναν. Να περιμένεις όλη μέρα και εκείνο το όνομα να μη σχηματίζεται ποτέ στην οθόνη. Να ακούσεις εκείνη τη φωνή να σου λέει "χρόνια πολλά". Αλλά ρε φίλε σε ξεχνάει. Μέχρι που βράδιασε, το πήρα απόφαση και στρατολόγησα το αλκοόλ.
Τεράστια λύπη.
Σ'αυτή την τεράστια, λοιπόν, θάλασσα κολυμπάω τώρα. Το ένα κύμα με ρίχνει στη χαρά και το άλλο στη λύπη. Καταλήγω πάντως πως αύριο όλα θα είναι καλύτερα. Είμαι πεπεισμένος ότι γενέθλια, πρωτοχρονιές και τέτοια είναι οι χειρότερες μέρες του χρόνου. Όχι επειδή μεγαλώνεις αλλά επειδή σε γεμίζουν με προσδοκίες. Που σπάνια βγαίνουν αληθινές.
Άσχετο αλλά έχω τους καλύτερους φίλους του κόσμου.
Το πρώτο είναι οι πράξεις και τα τηλεφωνήματα που έγιναν. Να βλέπεις από τόσο κόσμο ότι μετράς. Για κάποιο λόγο ανεξήγητο. Χωρίς να το αξίζω, δεδομένα. Άνθρωποι που από την καρδιά τους σήκωσαν ένα τηλέφωνο ή κάναν και κάτι μεγαλύτερο. Τεράστια χαρά.
Και από την άλλη τα τηλεφωνήματα που δε γίναν. Να περιμένεις όλη μέρα και εκείνο το όνομα να μη σχηματίζεται ποτέ στην οθόνη. Να ακούσεις εκείνη τη φωνή να σου λέει "χρόνια πολλά". Αλλά ρε φίλε σε ξεχνάει. Μέχρι που βράδιασε, το πήρα απόφαση και στρατολόγησα το αλκοόλ.
Τεράστια λύπη.
Σ'αυτή την τεράστια, λοιπόν, θάλασσα κολυμπάω τώρα. Το ένα κύμα με ρίχνει στη χαρά και το άλλο στη λύπη. Καταλήγω πάντως πως αύριο όλα θα είναι καλύτερα. Είμαι πεπεισμένος ότι γενέθλια, πρωτοχρονιές και τέτοια είναι οι χειρότερες μέρες του χρόνου. Όχι επειδή μεγαλώνεις αλλά επειδή σε γεμίζουν με προσδοκίες. Που σπάνια βγαίνουν αληθινές.
Άσχετο αλλά έχω τους καλύτερους φίλους του κόσμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου