Γενέθλια

Σήμερα είχες τα γενέθλια σου.
Λογικά εσύ πίνεις για να γιορτάσεις, εγώ πάντως είμαι ήδη μεθυσμένος.
Είναι η πρώτη χρονιά μετά απο πολλά χρόνια που δε σου ευχήθηκα.
Ή μάλλον για να είμαι ακριβής δεν το ξέρεις οτι σου ευχήθηκα.

Δύο βδομάδες τώρα ανησυχούσα γι’αυτή τη μέρα.
Τηλέφωνα απο φίλους να δουν τι κάνω.
Και για κάποιο λόγο, λόγια παρηγοριάς που είχα μήνες να ακούσω.
Λες και οι φίλοι μου ήταν μυστικοί πράκτορες σου, με αποστολή να με ξανασκοτώσουν.
Όμως είμαι ακόμα ζωντανός και ας μην ακούγομαι ετσι.

Σαν σήμερα πριν απο 25 χρόνια γεννήθηκε μαζί σου και ο μισος μου εαυτός.
Τα βασικά. Η ουσία μου.
Και μετά από 6 μήνες ο άλλος μου μισός.
Ξέρεις τα τυπικά. Το δέρμα, το αίμα, τα πόδια.
Τέτοια μέρα ένα παρόμοιο μήνυμα σου έστελνα για χρόνια.

Τώρα σου γράφω σαν τον κλέφτη λες και ντρέπομαι.
Πίσω απο έναν υπολογιστή χωρίς να με ξέρει κανείς.
Αλλά και στους αγνώστους για σένα λέω.

Λέγαμε ότι στη σχέση μας έβαζε ο καθένας τα μισά.
Ένα χέρι, ένα πόδι, μια ιδέα, ένα φιλί.
Ότι έλειπε απο τον άλλο.
Σήμερα μου παραπονιούνται όλα αυτά που έβαζα.
Σήμερα πονάει ένα χέρι, ένα πόδι και ολόκληρη η καρδιά.