ακαταλαβιστικο

Ρόδα η ζωή και αφήνεται στο στροβίλισμα. Ξαφνικά έχω δίκιο για τα ρούχα και τα σκουλαρίκια σου. Για την εμμονή μου για πράξεις και όχι για τζάμπα λόγια που με γέμιζες. Με παρουσιάζεις ξανά σαν άγιο, παντογνώστη όπως κάνουν μόνιμα οι ερωτευμένοι. Μόνο αυτό δεν ξέρω αν είσαι. Και θα πέθαινα για να πάρω αυτή την απάντηση. Και μετά να σε παντρευτώ όπως συμφωνήσαμε.

Σ'αγαπάω πολύ περισσότερο καιρό από σένα, ότι και να λες, φαίνεται άλλωστε από όπου και να με κοιτάξεις. Και ανάποδα να με γυρίσεις αγάπη για σένα μόνο θα πέσει. Δεν έχω τίποτα άλλο. Όχι ότι χρειάζομαι κάτι άλλο. Και τόσο πόθο για σένα που μερικές φορές δε μπορώ να αναπνεύσω. Κάποιος είπε ότι ο πόθος είναι το αντίθετο του θανάτου. Μεθάω λοιπόν, κουφάλες, με το κρασί της Αθανασίας.