πιό εύκολο να κλαις παρά να ζεις

Πέρα απο τα φώτα της πόλης ξέρω και πάλι ποιον σκέφτεσαι. Κι ας έχουν περάσει κάμποσα χρόνια που τα κορμιά μας δεν έχουν συναντηθεί. Νομίζω 2. Μπορεί και 25. Όλο μπερδεύομαι και δε μπορώ να τα ξεχωρίσω.
Και αυτες τις νύχτες ρε παιδί μου γιατί δεν τις πήρες μαζί σου όπως έφευγες.
Έρχονται και ξανάρχονται λες και έχω πια κάτι να τους δώσω

Είναι πιο εύκολο να κλαις παρά να ζεις. Θα μου λείψει πολύ το κλάμα αλλά η ζωή δε μπορεί να περιμένει άλλο.
Τι θα γράψω στον τάφο μου κάποτε;
Ότι έκλαιγε πολύ και δεν είχε χρόνο να ζήσει;
Ή να με σκεπάζει αιώνια το απέραντο κενό;
Απαπαπαπα…

Υ.Γ
Βρήκα τελικά
“Ένας άνθρωπος που δεν αγαπήθηκε όσο έπρεπε στα πρώτα χρόνια της ζωής του και ύστερα χάθηκε νωρίς, πριν του ζητήσουν συγνώμη”